بیش از دو میلیون نفر از جشن نور لیون بازدید کردند
شهر لیون از پنجم تا هشتم دسامبر سیمایی رویایی دارد.
هر سال این سومین شهر بزرگ فرانسه در چهار شب سرد آخرین ماه پائیز، با گرامیداشت سنتی به جای مانده از دوران بیداد طاعون در اروپا، با برگزاری جشن نور، میزبان دست کم صد ها هزار گردشگر است.
در سال ۱۶۴۳ میلادی، در زمان شیوع طاعون در جنوب فرانسه مردم لیون برای در امان ماندن از شر این بیماری، دور کلیسای اصلی شهر جمع شده و هزاران شمع روشن کردند. این سنت از سال ۱۸۵۴، به جشنی بدل شد که یکی از ارکان هویت لیون است.
فرانسوا زوراویک، مدیر برگزاری این برنامه می گوید: «این جشن، از ویژگی های لیون است. در جسم و روح این شهر و در سنت هایش این جشن را می بینید. این رویداد همچنین راهی برای تبلیغ و پیشرفت این شهر است.»
میدان ها و خیابان های اصلی مرکز شهر، محل هنرنمایی با عنصر نور و روشنایی است. در میدان ترو، چند ساختمان قدیمی شهر، سن نمایشی موزیکال با نام «لیون، سرزمینی برای روشنایی» است.
ژیلبر کودِن، خالق این اثر می گوید: «یک جشن مردمی است چرا که انعکاس آن را در نگاه دیگران می توان دید. احساس را بر می انگیزد و بازتاب آن را هم می توان در چشمان مردم دید.»
می دان آنتونن پونسه، میزبان اثری است با نام لانیاکئا. نورپردازی های این برنامه، به اعتقاد کارگردانش، مخاطبان را به فضایی کیهانی می برد.
ژروم دونا، خالق لانیاکئا می گوید: «این اثر، شکننده است. فوق العاده شکننده. در فضای نامفهوم بین ستاره ها و نورهای منجمد قرار داریم.»
پارک تت دور که بزرگ ترین فضای سبز درون شهر لیون است، میزبان یک مجموعه نمایش باشکوه و عظیم با نام باغ زمستانی است.
کریستوف مارتین خالق این اثر می گوید: «می خواستیم یک سرزمین عجایب بسازیم. وقتی مردم وارد می شوند با دیدن آثار هنری مختلف می توانند رویا ببافند و به دنیای تخیلاتشان فرو روند»
می کله کارلینو، خبرنگار یورونیوز می گوید: «در طول این چهار شب، لیون میزبان دو ونیم میلیون بازدید کننده است. جشن نور، دیگر سنت جاافتاده و شناخته شده ای برای گردشگران خارجی است.»
لیون در این چهار شب برای گرداشگرانی که از تایوان، آلمان یا هلند آمده اند در دو کلمه خلاصه می شود: رویایی و خارق العاده.
هر سال این سومین شهر بزرگ فرانسه در چهار شب سرد آخرین ماه پائیز، با گرامیداشت سنتی به جای مانده از دوران بیداد طاعون در اروپا، با برگزاری جشن نور، میزبان دست کم صد ها هزار گردشگر است.
در سال ۱۶۴۳ میلادی، در زمان شیوع طاعون در جنوب فرانسه مردم لیون برای در امان ماندن از شر این بیماری، دور کلیسای اصلی شهر جمع شده و هزاران شمع روشن کردند. این سنت از سال ۱۸۵۴، به جشنی بدل شد که یکی از ارکان هویت لیون است.
فرانسوا زوراویک، مدیر برگزاری این برنامه می گوید: «این جشن، از ویژگی های لیون است. در جسم و روح این شهر و در سنت هایش این جشن را می بینید. این رویداد همچنین راهی برای تبلیغ و پیشرفت این شهر است.»
میدان ها و خیابان های اصلی مرکز شهر، محل هنرنمایی با عنصر نور و روشنایی است. در میدان ترو، چند ساختمان قدیمی شهر، سن نمایشی موزیکال با نام «لیون، سرزمینی برای روشنایی» است.
ژیلبر کودِن، خالق این اثر می گوید: «یک جشن مردمی است چرا که انعکاس آن را در نگاه دیگران می توان دید. احساس را بر می انگیزد و بازتاب آن را هم می توان در چشمان مردم دید.»
می دان آنتونن پونسه، میزبان اثری است با نام لانیاکئا. نورپردازی های این برنامه، به اعتقاد کارگردانش، مخاطبان را به فضایی کیهانی می برد.
ژروم دونا، خالق لانیاکئا می گوید: «این اثر، شکننده است. فوق العاده شکننده. در فضای نامفهوم بین ستاره ها و نورهای منجمد قرار داریم.»
پارک تت دور که بزرگ ترین فضای سبز درون شهر لیون است، میزبان یک مجموعه نمایش باشکوه و عظیم با نام باغ زمستانی است.
کریستوف مارتین خالق این اثر می گوید: «می خواستیم یک سرزمین عجایب بسازیم. وقتی مردم وارد می شوند با دیدن آثار هنری مختلف می توانند رویا ببافند و به دنیای تخیلاتشان فرو روند»
می کله کارلینو، خبرنگار یورونیوز می گوید: «در طول این چهار شب، لیون میزبان دو ونیم میلیون بازدید کننده است. جشن نور، دیگر سنت جاافتاده و شناخته شده ای برای گردشگران خارجی است.»
لیون در این چهار شب برای گرداشگرانی که از تایوان، آلمان یا هلند آمده اند در دو کلمه خلاصه می شود: رویایی و خارق العاده.