راه طولانی اروپا در به رسمیت دولت فلسطین
سوئد نخستین دولت مهم در اروپا بود که دولت فلسطین را به رسمیت شناخت. یک دولت برای مردمانی که در یک سرزمین زندگی می کنند؛ همانطور که حقوق بین الملل چنین مولفه هایی را برای تشکیل یک دولت کافی می داند.
اما دلیل این تصمیم تنها به اجرا گذاشتن قواعد حقوق بین الملل نیست؛ چه این که تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی ، دستکم از سال ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل حکم بر تشکیل دو دولت در یک سرزمین داد اما شکل گیری یک دولت مستقل فلسطینی از آن زمان تا کنون محقق نشده است.
مارگوت والستروم ، وزیر امور خارجه سوئد، علت اتخاذ این تصمیم را در این زمان توضیح داد: «شاهد افزایش همزمان شهرک سازی و خشونت در بیت المقدس و کرانه باختری هستیم . در شش سال گذشته هم سه جنگ را در غزه دیدیم. همچنین واضح است که جوانان بسیاری به سوی افراطی شدن پیش می روند. آنها چاره ای جز انتخاب بین دو گزینه ندارند؛ یا باید وضع موجود را همان گونه که هست بپذیرند یا این که به روش های خشونت آمیز روی آورند.»
پیش از سوئد، پارلمان بریتانیا به طرح به رسمیت شناسی دولت فلسطین رأی مثبت داده بود. این طرح اما، بیشتر یک ابتکار نمادین بود تا یک قانون الزام آور که دولت بریتانیا را موظف به شناسایی دولت مستقل فلسطینی کند.
مجلس نمایندگان اسپانیا هم چنین طرحی را در دستور کار قرا داد و با اکثریت قاطعی به شناسایی دولت فلسطین رأی مثبت داد. وزیر امور خارجه اسپانیا، اتخاذ این تصمیم را به عنوان راهی عملگرایانه برای پایان دادن به دور خشونت ها در سرزمین های مقدس توصیف کرد.
ترینیداد خیمنز، وزیر امور خارجه اسپانیا پس از تصویب این طرح گفت »:برای مقابله با این سیرِ فزاینده خشونت، دولت اسرائیل باید با رهبران میانه رویی مانند رئیس دولت خودگردان فلسطینی که خشونت را نفی می کنند، همراه باشد. «
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در ماه آوریل گذشته و تنها ساعاتی پس از اعلام آشتی ملی میان فتح و حماس، دور پایانی مذاکرات صلح را که از نه ماه پیش از آن آغاز شده بود، متوقف کرد. توجیه نخست وزیر اسرائیل برای این تصمیم، ممنوعیت مذاکره با »تروریست « های حماس بود. از سوی دیگر با وجود تمام محکومیت های بین المللی، اسرائیل روند شهرک سازی را در اراضی اشغالی کرانه باختری ادامه می دهد.
گروه هایی از فلسطینیان که نابودی اسرائیل را در دستور کار قرار نداده اند، در پی ایجاد دولت مستقل خود به پایتختی بیت المقدس، در دو پاره جداگانه این سرزمین هستند؛ کرانه باختری رود ارن و نوار غزه . اما سال ها تلاش برای دستیابی به این راه حل تاکنون ناکام مانده است.
مجمع عمومی سازمان ملل، در سال ۲۰۱۲، عضویت دوفاکتو یا عملی دولت فلسطین را در این نهاد سازمان ملل تصویب کرد . تا کنون ۱۳۴ کشور جهان، موجودیت مستقل چنین دولتی را پذیرفته اند اما دولت های اروپایی گویا هنوز برای چنین اقدامی در ابتدای راه هستند .
اما دلیل این تصمیم تنها به اجرا گذاشتن قواعد حقوق بین الملل نیست؛ چه این که تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی ، دستکم از سال ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل حکم بر تشکیل دو دولت در یک سرزمین داد اما شکل گیری یک دولت مستقل فلسطینی از آن زمان تا کنون محقق نشده است.
مارگوت والستروم ، وزیر امور خارجه سوئد، علت اتخاذ این تصمیم را در این زمان توضیح داد: «شاهد افزایش همزمان شهرک سازی و خشونت در بیت المقدس و کرانه باختری هستیم . در شش سال گذشته هم سه جنگ را در غزه دیدیم. همچنین واضح است که جوانان بسیاری به سوی افراطی شدن پیش می روند. آنها چاره ای جز انتخاب بین دو گزینه ندارند؛ یا باید وضع موجود را همان گونه که هست بپذیرند یا این که به روش های خشونت آمیز روی آورند.»
پیش از سوئد، پارلمان بریتانیا به طرح به رسمیت شناسی دولت فلسطین رأی مثبت داده بود. این طرح اما، بیشتر یک ابتکار نمادین بود تا یک قانون الزام آور که دولت بریتانیا را موظف به شناسایی دولت مستقل فلسطینی کند.
مجلس نمایندگان اسپانیا هم چنین طرحی را در دستور کار قرا داد و با اکثریت قاطعی به شناسایی دولت فلسطین رأی مثبت داد. وزیر امور خارجه اسپانیا، اتخاذ این تصمیم را به عنوان راهی عملگرایانه برای پایان دادن به دور خشونت ها در سرزمین های مقدس توصیف کرد.
ترینیداد خیمنز، وزیر امور خارجه اسپانیا پس از تصویب این طرح گفت »:برای مقابله با این سیرِ فزاینده خشونت، دولت اسرائیل باید با رهبران میانه رویی مانند رئیس دولت خودگردان فلسطینی که خشونت را نفی می کنند، همراه باشد. «
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در ماه آوریل گذشته و تنها ساعاتی پس از اعلام آشتی ملی میان فتح و حماس، دور پایانی مذاکرات صلح را که از نه ماه پیش از آن آغاز شده بود، متوقف کرد. توجیه نخست وزیر اسرائیل برای این تصمیم، ممنوعیت مذاکره با »تروریست « های حماس بود. از سوی دیگر با وجود تمام محکومیت های بین المللی، اسرائیل روند شهرک سازی را در اراضی اشغالی کرانه باختری ادامه می دهد.
گروه هایی از فلسطینیان که نابودی اسرائیل را در دستور کار قرار نداده اند، در پی ایجاد دولت مستقل خود به پایتختی بیت المقدس، در دو پاره جداگانه این سرزمین هستند؛ کرانه باختری رود ارن و نوار غزه . اما سال ها تلاش برای دستیابی به این راه حل تاکنون ناکام مانده است.
مجمع عمومی سازمان ملل، در سال ۲۰۱۲، عضویت دوفاکتو یا عملی دولت فلسطین را در این نهاد سازمان ملل تصویب کرد . تا کنون ۱۳۴ کشور جهان، موجودیت مستقل چنین دولتی را پذیرفته اند اما دولت های اروپایی گویا هنوز برای چنین اقدامی در ابتدای راه هستند .