سال ۲۰۱۴ گرمترین سال طی سدۀ گذشته است
افزایش دمای هوا همچنان ادامه دارد و بر اساس گزارش موسسۀ تحقیقاتی اقیانوس شناسی و جوی آمریکا، دمای هوا امسال ۱.۲۲ دهم درصد بیشتر از میانگین دمای هوا در قرن گذشته بود.
بر اساس این تحقیقات، سال ۲۰۱۴، گرمترین سال از سال ۱۸۸۰ به اینسو اعلام شده است.
مهمترین تاثیر افزایش گرما، آب شدن یخچال های قطبی بوده است که بر اساس مطالعات صورت گرفته، ۳۳ یخچال از ۳۸ یخچال موجود، بر اثر آب شدن، کوچکتر شده اند. برخی از این یخچال ها از جمله یخچال “گرافجل” در نروژ در حدود ۱۲۰ متر از حجم خود را از سال ۲۰۰۰ به اینسو از دست داده است.
جاستین باکه، محقق و استاد دانشگاه برگن، کوچک شدن این یخچال ها طی ده سال گذشته چشم انداز غم انگیزی نسبت به اینده در پیش چشمان ما می گذارد.
تفاوت حجم یخچال های قطبی به وضوح در تصاویر ماهواره ای و هوایی دیده می شود و باید خاطرنشان کرد که تنها این یخچالها نیستند که از افزایش دمای هوا آسیب دیده اند.
بالا رفتن دمای کرۀ زمین، در جاهای دیگر نیز کاملا مشهود است و وارونگی هوا را به دنبال داشته است. در مناطقی از زمین که به طور معمول دمای هوای گرمی دارد، زمستان ها سردتر شده که از آنجمله می توان به شرق آمریکا اشاره کرد.
ضمن آنکه، گرم شدن هوا، پدیدۀ موسوم به ال نینو را تشدید کرده است. جاری شدن سیل و طغیان رودخانه ها براثر این پدیده در کشورهایی مانند مراکش که عموما آب و هوای خشکی دارند، خسارات اقتصادی و تلفات زیادی برجای گذاشته است.
افزایش بارندگی نیز در فصول خارج از بارش و بویژه در مناطقی که آب و هوای استوایی ندارند، ناشی از افزایش غیرمعمول دمای هواست. کارشناسان آب و هوا، افزایش بارندگی های شدید در شمال ایتالیا را ناشی از بالا رفتن غیرمعمول دمای هوا در مدیترانه می دانند.
ریچل کایت، معاون بانک جهانی و نمایندۀ ویژه این بانک برای توسعه و آب و هوا، می گوید: “همۀ این زباله هایی که ما طی دهه های گذشته در اتمسفر زمین رها کرده ایم، ما را در فضایی که دمای هوا یک و نیم درجه افزایش یافته، قفل کرده است. این به این معناست که اقدامات کمی می توانیم برای بیرون آمدن از این وضعیت انجام دهیم و بنابراین باید طرح های انعطاف پذیرتری با این وضعیت اجرا کنیم.”
کارشناسان هشدار می دهند که علاوه بر آب شدن یخچال های قطبی و وارونگی هوا، خشکسالی نیز کرۀ زمین را تهدید می کند. بخش های زیادی از زمین های واقع شده در آمریکای لاتین، آفریقا و آسیای شرقی به دلیل خشکسالی، قدرت بازپروری خود را از دست داده اند.
از بین بردن جنگل ها بویژه در آمازون، از دلایل کاهش رطوبت در مناطقی از آمریکای لاتین عنوان شده است و بالا رفتن دمای اقیانوس ها، بارش های شدید را در مناطقی از آسیای جنوبی و شرقی موجب شده که تمامی اینها به دلیل از بین رفتن تعادل و ثبات آب و هوایی است.
سال هاست که زنگ خطر برای ساکنان زمین به صدا در آمده اما تاکنون اقدامات موثری برای خروج از بحران آب و هوایی و اقلیمی صورت نگرفته است.
بر اساس این تحقیقات، سال ۲۰۱۴، گرمترین سال از سال ۱۸۸۰ به اینسو اعلام شده است.
مهمترین تاثیر افزایش گرما، آب شدن یخچال های قطبی بوده است که بر اساس مطالعات صورت گرفته، ۳۳ یخچال از ۳۸ یخچال موجود، بر اثر آب شدن، کوچکتر شده اند. برخی از این یخچال ها از جمله یخچال “گرافجل” در نروژ در حدود ۱۲۰ متر از حجم خود را از سال ۲۰۰۰ به اینسو از دست داده است.
جاستین باکه، محقق و استاد دانشگاه برگن، کوچک شدن این یخچال ها طی ده سال گذشته چشم انداز غم انگیزی نسبت به اینده در پیش چشمان ما می گذارد.
تفاوت حجم یخچال های قطبی به وضوح در تصاویر ماهواره ای و هوایی دیده می شود و باید خاطرنشان کرد که تنها این یخچالها نیستند که از افزایش دمای هوا آسیب دیده اند.
بالا رفتن دمای کرۀ زمین، در جاهای دیگر نیز کاملا مشهود است و وارونگی هوا را به دنبال داشته است. در مناطقی از زمین که به طور معمول دمای هوای گرمی دارد، زمستان ها سردتر شده که از آنجمله می توان به شرق آمریکا اشاره کرد.
ضمن آنکه، گرم شدن هوا، پدیدۀ موسوم به ال نینو را تشدید کرده است. جاری شدن سیل و طغیان رودخانه ها براثر این پدیده در کشورهایی مانند مراکش که عموما آب و هوای خشکی دارند، خسارات اقتصادی و تلفات زیادی برجای گذاشته است.
افزایش بارندگی نیز در فصول خارج از بارش و بویژه در مناطقی که آب و هوای استوایی ندارند، ناشی از افزایش غیرمعمول دمای هواست. کارشناسان آب و هوا، افزایش بارندگی های شدید در شمال ایتالیا را ناشی از بالا رفتن غیرمعمول دمای هوا در مدیترانه می دانند.
ریچل کایت، معاون بانک جهانی و نمایندۀ ویژه این بانک برای توسعه و آب و هوا، می گوید: “همۀ این زباله هایی که ما طی دهه های گذشته در اتمسفر زمین رها کرده ایم، ما را در فضایی که دمای هوا یک و نیم درجه افزایش یافته، قفل کرده است. این به این معناست که اقدامات کمی می توانیم برای بیرون آمدن از این وضعیت انجام دهیم و بنابراین باید طرح های انعطاف پذیرتری با این وضعیت اجرا کنیم.”
کارشناسان هشدار می دهند که علاوه بر آب شدن یخچال های قطبی و وارونگی هوا، خشکسالی نیز کرۀ زمین را تهدید می کند. بخش های زیادی از زمین های واقع شده در آمریکای لاتین، آفریقا و آسیای شرقی به دلیل خشکسالی، قدرت بازپروری خود را از دست داده اند.
از بین بردن جنگل ها بویژه در آمازون، از دلایل کاهش رطوبت در مناطقی از آمریکای لاتین عنوان شده است و بالا رفتن دمای اقیانوس ها، بارش های شدید را در مناطقی از آسیای جنوبی و شرقی موجب شده که تمامی اینها به دلیل از بین رفتن تعادل و ثبات آب و هوایی است.
سال هاست که زنگ خطر برای ساکنان زمین به صدا در آمده اما تاکنون اقدامات موثری برای خروج از بحران آب و هوایی و اقلیمی صورت نگرفته است.