حقوق بشر، چالش فراموش شده نامزدهای انتخابات در تونس
سوال یکی از مخاطبان یورونیوز این است که تا چه اندازه مسایل حقوق بشری برای نامزدهای انتخابات در پیش رو تونس اهمیت دارد؟
در پاسخ، آمنه جیلالی، مدیر دفتر سازمان دیدبان حقوق بشر در تونس می گوید: “به نظرم می رسد که برای انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری، که در اکتبر و نوامبر انجام می شود، مصادیق حقوق بشری جای واقعی خود را پیدا نکرد و آنچنان که باید آنرا در سخنان نامزدها نمی بینیم.
اول از همه می بایست، بیلان درستی از مصادیق عدم رعایت به حقوق بشر تهیه کنیم، حدود چهار سال از سقوط بن علی می گذرد و باید گفت که وضع حقوق بشر همچنان در تونس نگران کننده است.
پیشرفتهای وجود داشته است، مثلا در زمینه طرح قانون اساسی در ژانویه سال 2014، که به حقوق و آزادیهای اساسی احترام ویژه ای می گذارد. تغییرات زیادی در زمینه آزادیهای مطبوعات بدست آمده است و باید آنرا پذیرفت.
اما در زمینه های دیگر پیشرفت آنچنانی حاصل نشده است. می توان گفت که پیشرفتهای بسیار ناچیز بوده اند. مثلا تغیرات عمده ای در مبارزه با شکنجه و رفتارهای توهین آمیز ایجاد نشده است.
در واقع ما اصلاحات اساسی و اصولی را آنچنان که باید در کشور اجرا نکرده ایم. باید اصلاحات در قوه قضاییه ایجاد می شد که هنوز این امر میسر نشده است. قوه قضاییه هنوز نتوانسته نقش مهمش در دفاع از آزادیها و حقوق افراد و برقراری واقعی عدالت ایفا کند.
پدیده ای جدید در تونس وجود دارد که بسیار نگران کننده است: خشونت علیه زنان. دولت هنوز نتوانسته است سیاستهای مطابق خواست زنان در این زمینه ایجاد کند. جوابهای لازم داده نشده است.
نامزدها اکثرا تنها از شعارها استفاده کرده اند تاکنون واکنشی جدی از سوی آنها دیده نشده است. شعارهایی از دست عدالت برای همه، توسعه پایدار، مبارزه با فقر، اما در واقع هیچکدام راه حلی کلی برای این مسایل ارائه نکرده اند. می توان گفت که همچنان در مرحله شعار قرار داریم.”
در پاسخ، آمنه جیلالی، مدیر دفتر سازمان دیدبان حقوق بشر در تونس می گوید: “به نظرم می رسد که برای انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری، که در اکتبر و نوامبر انجام می شود، مصادیق حقوق بشری جای واقعی خود را پیدا نکرد و آنچنان که باید آنرا در سخنان نامزدها نمی بینیم.
اول از همه می بایست، بیلان درستی از مصادیق عدم رعایت به حقوق بشر تهیه کنیم، حدود چهار سال از سقوط بن علی می گذرد و باید گفت که وضع حقوق بشر همچنان در تونس نگران کننده است.
پیشرفتهای وجود داشته است، مثلا در زمینه طرح قانون اساسی در ژانویه سال 2014، که به حقوق و آزادیهای اساسی احترام ویژه ای می گذارد. تغییرات زیادی در زمینه آزادیهای مطبوعات بدست آمده است و باید آنرا پذیرفت.
اما در زمینه های دیگر پیشرفت آنچنانی حاصل نشده است. می توان گفت که پیشرفتهای بسیار ناچیز بوده اند. مثلا تغیرات عمده ای در مبارزه با شکنجه و رفتارهای توهین آمیز ایجاد نشده است.
در واقع ما اصلاحات اساسی و اصولی را آنچنان که باید در کشور اجرا نکرده ایم. باید اصلاحات در قوه قضاییه ایجاد می شد که هنوز این امر میسر نشده است. قوه قضاییه هنوز نتوانسته نقش مهمش در دفاع از آزادیها و حقوق افراد و برقراری واقعی عدالت ایفا کند.
پدیده ای جدید در تونس وجود دارد که بسیار نگران کننده است: خشونت علیه زنان. دولت هنوز نتوانسته است سیاستهای مطابق خواست زنان در این زمینه ایجاد کند. جوابهای لازم داده نشده است.
نامزدها اکثرا تنها از شعارها استفاده کرده اند تاکنون واکنشی جدی از سوی آنها دیده نشده است. شعارهایی از دست عدالت برای همه، توسعه پایدار، مبارزه با فقر، اما در واقع هیچکدام راه حلی کلی برای این مسایل ارائه نکرده اند. می توان گفت که همچنان در مرحله شعار قرار داریم.”