İngiliz mühendisten çölde deve sütü fabrikası
- 10 yıl önce
Moritanya’nın bugünlerde en tanınmış kadını inek bulunmayan bir coğrafyada süt üretimi fikrini hayata geçiren Nancy Jones Abdurrahman. İngiliz asıllı Abdurrahman “Çölde süt… Neden olmasın?” adlı kitabında Moritanya’daki deneyimlerine yer verdi.Jones 35 yıllık hikayesini Nuakşot’taki evinde euronews’a anlattı:
“ Moritanya’ya 1970 yılı temmuz ayında geldim. Burayı ilk kez mühendislik öğrencisiyken, okulun son yılında duymuştum. Moritanya’da süt fabrikası kurulması konulu bir bitirme projesi hazırladık. O zaman Nuakşot’ta yalnızca süt tozu bulunabiliyordu. 1989’da başladığımızda durum tam bir felaketti. Geleneksel olarak süt satışı ayıp karşılanıyordu. Bunu değiştirmemiz 5 yıl aldı.
Sütü kaynağından alıyorduk ve her gün sabah-akşam dağıtılıyordu. Elllerinde bidonlarıyla geliyorlardı. Biz de dağıtım miktar ve saatini gösteren bir kağıt veriyorduk. Bu kağıtlar zamanla para gibi kullanılmaya başladı ve bölgede ekonomiyi hareketlendirdi. Özellikle de kuraklık zamanı hayvanların beslenmesi için. Bu bizim fabrika ve yatırımımız üzerinde büyük bir etki yaptı. Bine yakın süt sağlayıcımız oldu. Hesaplamalara göre vadide 3 bin aile süt satışından geçimini sağlamaya başladı. Yalnızca geçim de değil. Bununla kendilerine yeni deve alanlar, çocuklarını okula gönderenler oldu. Bazı çok ilginç örneklerle karşılaştık. Bana bir devlet nişanı verildi ve bir de Rolex ödülü. Çok sevinmiştim çünkü işlerin pek iyi gitmediği bir zamandı.”
Başlangıçta halkı alışmadıkları yeni bir şey almaya ikna etmekte güçlük çekilse de onun ısrarlı çabaları sonunda başarıya ulaştı. Üretilen süt dağıtıldığı dükkanlarda da hızlıca satılıyor. Satış tesbiti yapmak için dolaştığımızda sabah dağıtılan sütlerin dört farklı yerde akşam olmadan tükendiğini görüyoruz.
Abdurrahman‘ın fabrikası yalnızca Moritanya’nın değil dünyanın ilk pastorize deve sütü tesisi olarak tanındı ve Moritanya dışındaki bazı ülkeler için de cazip bir örnek teşkil etti. Ancak Moritanya’da Nanci Abdurrahman ismi yalnızca sütle birlikte anılmıyor. Başkentte yapımına destek olduğu bir döner kavşağa da onun adı verilmiş.
Kitaplığında İncil’i ve başörtüsüyle euronews ekibini karşılayan Nancy Abdurrahman “burası benim evim. Moritanyalı olmak farklı bir düşünce yapısı demek ve ben artık hiç de fena Moritanyalı değilim” diyor
“ Moritanya’ya 1970 yılı temmuz ayında geldim. Burayı ilk kez mühendislik öğrencisiyken, okulun son yılında duymuştum. Moritanya’da süt fabrikası kurulması konulu bir bitirme projesi hazırladık. O zaman Nuakşot’ta yalnızca süt tozu bulunabiliyordu. 1989’da başladığımızda durum tam bir felaketti. Geleneksel olarak süt satışı ayıp karşılanıyordu. Bunu değiştirmemiz 5 yıl aldı.
Sütü kaynağından alıyorduk ve her gün sabah-akşam dağıtılıyordu. Elllerinde bidonlarıyla geliyorlardı. Biz de dağıtım miktar ve saatini gösteren bir kağıt veriyorduk. Bu kağıtlar zamanla para gibi kullanılmaya başladı ve bölgede ekonomiyi hareketlendirdi. Özellikle de kuraklık zamanı hayvanların beslenmesi için. Bu bizim fabrika ve yatırımımız üzerinde büyük bir etki yaptı. Bine yakın süt sağlayıcımız oldu. Hesaplamalara göre vadide 3 bin aile süt satışından geçimini sağlamaya başladı. Yalnızca geçim de değil. Bununla kendilerine yeni deve alanlar, çocuklarını okula gönderenler oldu. Bazı çok ilginç örneklerle karşılaştık. Bana bir devlet nişanı verildi ve bir de Rolex ödülü. Çok sevinmiştim çünkü işlerin pek iyi gitmediği bir zamandı.”
Başlangıçta halkı alışmadıkları yeni bir şey almaya ikna etmekte güçlük çekilse de onun ısrarlı çabaları sonunda başarıya ulaştı. Üretilen süt dağıtıldığı dükkanlarda da hızlıca satılıyor. Satış tesbiti yapmak için dolaştığımızda sabah dağıtılan sütlerin dört farklı yerde akşam olmadan tükendiğini görüyoruz.
Abdurrahman‘ın fabrikası yalnızca Moritanya’nın değil dünyanın ilk pastorize deve sütü tesisi olarak tanındı ve Moritanya dışındaki bazı ülkeler için de cazip bir örnek teşkil etti. Ancak Moritanya’da Nanci Abdurrahman ismi yalnızca sütle birlikte anılmıyor. Başkentte yapımına destek olduğu bir döner kavşağa da onun adı verilmiş.
Kitaplığında İncil’i ve başörtüsüyle euronews ekibini karşılayan Nancy Abdurrahman “burası benim evim. Moritanyalı olmak farklı bir düşünce yapısı demek ve ben artık hiç de fena Moritanyalı değilim” diyor